Jak wyliczyć wynagrodzenie chorobowe?

Wynagrodzenie chorobowe to świadczenie pieniężne należne pracownikowi, który jest czasowo niezdolny do wykonywania pracy z powodu choroby. 

Świadczenie chorobowe przypisane jest do osób pozostających w stosunku pracy, czyli zatrudnionych na umowę o pracę. Nie należy się ono więc ani zleceniobiorcy ani osobie współpracującej w oparciu o umowę o dzieło. Wynagrodzenie chorobowe to przywilej ograniczony czasowo. Oznacza to, że pracodawca finansuje okres choroby do wysokości 33 dni w danym roku kalendarzowym lub 14 dni w przypadku osób, które ukończyły 50 rok życia. Istnieją dwie wysokości wynagrodzenia chorobowego (80% lub 100%). 

Nie zawsze wynagrodzenie chorobowe należy się jednak pracownikowi od pierwszego dnia trwania niezdolności do pracy. Istotne w tym przypadku jest nieprzerwane podleganie ubezpieczeniu chorobowemu. 

Przy obliczaniu wynagrodzenia chorobowego w pierwszej kolejności należy ustalić jaka wysokość przysługuje na dane zwolnienie lekarskie. Następnie ustala się podstawę brutto, od której wylicza się podstawę netto, a w oparciu o nią oblicza się dniówkę chorobową i mnoży przez liczbę dni chorych, za które pracownik ma prawo otrzymać wynagrodzenie. 

Podstawa brutto naliczana jest poprzez wyliczenie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia pracownika, biorąc pod uwagę okres 12 miesięcy wstecz.

Odwiedź również naszą stronę główną!

Reklamy

Sprzedaż mieszana

Jeśli przedsiębiorca prowadzi jednocześnie sprzedaż opodatkowaną podatkiem VAT oraz sprzedaż zwolnioną z VAT-u, mamy do czynienia z tzw. sprzedażą mieszaną. 

Sprzedaż mieszana to połączenie sprzedaży towarów/usług opodatkowanych podatkiem VAT oraz zwolnionych z podatku VAT w ramach jednej działalności. Przedsiębiorca, który planuje prowadzenie takiej sprzedaży, musi o tym poinformować naczelnika właściwego urzędu skarbowego. 

Jak wyliczyć wskaźnik proporcji? 

Aby wyliczyć wskaźnik proporcji, należy prognozowaną kwotę sprzedaży opodatkowanej podzielić przez całość sprzedaży i pomnożyć przez 100%. Jeśli wskaźnik wynosi powyżej 98% przyjmuje się, że wskaźnik proporcji wynosi 100%, jeśli zaś poniżej 2%, to przyjmuje się 0%. Oczywiście wyliczenia w piśmie do urzędu skarbowego to tylko prognozy, więc po zamknięciu roku podatkowego przedsiębiorca ma obowiązek wyliczenia wskaźnika rzeczywistego i dokonania korekty w deklaracji VAT-7 za pierwszy miesiąc kolejnego roku.

Sprzedaż mieszana i odliczenie podatku VAT

Sprzedaż mieszana uprawnia przedsiębiorcę do odliczenia podatku VAT naliczonego od należnego, ale zakupy trzeba najpierw podzielić na trzy grupy:

  • w pierwszej powinny znaleźć się te dotyczące działalności opodatkowanej,
  • w drugiej powinny znaleźć się zakupy związane ze sprzedażą zwolnioną,
  • w trzeciej powinny znaleźć się te dotyczące obu rodzajów sprzedaży.

Wówczas odliczenia VAT dokonuje się według wyliczonego wskaźnika proporcji. 

Zwykły wydatek, środek trwały, czy wyposażenie?

Środek trwały

Żeby zakwalifikować wydatek jako koszt poniesiony w celu uzyskania środka trwałego i określić dany składnik majątku właśnie takim mianem, spełnione muszą być pewne warunki. Między innymi, musimy nabyć przedmiot lub wytworzyć go we własnym zakresie, a w momencie przyjęcia go niezbędne jest, aby był on zdatny i dopuszczony do użytkowania oraz kompletny i wykorzystany w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Ostatnim wymogiem jest to, aby przewidywany czas korzystania z przedmiotu przekraczał jeden rok. Warto pamiętać o tym, że jeśli wartość rzeczy nie przekracza 10 000 zł, możemy nie kwalifikować jej jako środka trwałego.

Wydatek

Zwyczajny wydatek, co do zasady stanowią te składniki majątku, których wartość nie przekracza 1500 złotych. Nie musimy umieszczać ich ani w ewidencji wyposażenia, ani w ewidencji środków trwałych. Nie oznacza to jednak, że nie możemy tego zrobić. Jeśli przedmiot jest przeznaczony do użytkowania na czas dłuższy niż rok, możemy go zakwalifikować jako środek trwały.

Wyposażenie

Z założenia wyposażeniem są rzeczy, które nie spełniają wymogów do tego, aby zakwalifikować je jako środek trwały, a jednocześnie ich wartość przewyższa 1500 zł i nie są one przeznaczone do użytkowania dłużej niż rok. Tego terminu należy pilnować, ponieważ sprawa może się niepotrzebnie skomplikować. Takie przedmioty wprowadza się zgodnie z prawem do ewidencji wyposażenia. Żeby zrozumieć różnicę oraz porównać wyposażenie ze środkiem trwałym należy znać obie definicje,

Wygaśnięcie stosunku pracy

Rozwiązanie umowy o pracę może zostać dokonane w przypadku wygaśnięcia stosunku pracy. Mowa tutaj o zakończenia stosunku pracy z mocy prawa. Sytuacje uprawniające do wygaśnięcia umowy o pracę:
– upływ trzymiesięcznej nieobecności pracownika w pracy z powodu tymczasowego aresztowania,
– śmierć pracownika,
– śmierć pracodawcy,
– niezgłoszenie przez pracownika powrotu do pracy w ciągu 30 dni po odbyciu zasadniczej lub okresowej służby wojskowej,
– niezgłoszenie przez pracownika powrotu do pracy w ciągu 7 dni po rozwiązaniu stosunku pracy z wyboru u innego pracodawcy.

Jak wygląda sytuacja pracownika w przypadku aresztu?
Pozostawanie pracownika bez pracy w okresie między wygaśnięciem stosunku pracy z powodu pobytu w tymczasowym areszcie, a podjęciem pracy, nie uważa się za przerwę w zatrudnieniu, pociągająca za sobą utratę uprawnień uzależnionych od nieprzerwanego zatrudnienia.

Czym jest amortyzacja w firmie?

Środki trwałe w firmie z czasem ulegają zużyciu, a w związku z tym ich wartość również maleje. Zarówno w prawie podatkowym, jak i bilansowym amortyzację należy określić jako koszt związany z etapowym wykorzystywaniem danych środków oraz wartości niematerialnej i prawnej. W takim przypadku należy dokonywać odpisów amortyzacyjnych, aż do całkowitego zużycia środka, dzięki czemu wartość początkowa przedmiotu będzie stopniowo ujmowana w kosztach podatkowych. Przedsiębiorcy mają do wyboru parę sposobów amortyzacji podatkowej.

Z amortyzacją wiązać się może podobny termin tj. umorzenie. Różnica pomiędzy pierwszym i drugim pojęciem polega głównie na tym, że umorzenie to przedstawienie wartościowe zużycia środka trwałego od początku jego użytku aż do danej chwili, przy czym jest ono z każdym miesiącem zwiększane.

Amortyzacja jest natomiast kwotą wyeksploatowania danego przedmiotu w określonym czasie, a jej głównym zadaniem jest pomoc w ustaleniu wyniku finansowego.

Rzeczowe składniki majątku muszą być wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej lub zostać oddane do użytku na podstawie umowy najmu. Według ustawy o rachunkowości do środków trwałych zaliczyć można rzeczowe aktywa trwałe o przewidzianym okresie ekonomicznej użyteczności i zdatności do użytkowania.

Faktura elektroniczna

Faktura elektroniczna pełni taką samą funkcję jak faktura tradycyjna, czyli papierowa. Przedsiębiorcy coraz częściej decydują się na wykorzystanie w swojej firmie e-faktur, ponieważ pomagają one zoptymalizować koszty.
Do zalet tego rodzaju faktur możemy także zaliczyć terminowość oraz bezpieczeństwo przesyłki, ponieważ możemy być pewni, że faktura zostanie dostarczona na czas. Przedsiębiorca nie musi wydzielać osobnego pomieszczenia na przechowywanie faktur, ponieważ e-faktury zajmują dużo mniej miejsca, a dodatkowo można ją przejrzeć w dowolnej chwili na swoim komputerze lub wysyłając zapytanie do wystawcy.
WAŻNE!
Stosowanie w firmie elektronicznych faktur musi zostać poprzedzone zgodą Klientów. Wystawianie i przesyłanie e-faktur można rozpocząć następnego dnia po dokonaniu akceptacji przez odbiorcę.

Faktury elektroniczne można korygować i wystawiać ich duplikaty.

Faktury elektroniczne przechowuje się przez okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym minął termin płatności podatku. E-faktury można przechowywać w formie elektronicznej, nie ma konieczności trzymania wersji papierowej. Należy przechowywać je jednak w sposób pozwalający łatwe odnalezienie oraz identyfikację dowodu oraz dający możliwość udostępnienia ich organom kontroli.

Świadczenia wypłacane przez ZUS

Świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych mogą mieć różną formę – pieniężną (renty, zasiłki, emerytury) i rzeczową (sprzęt rehabilitacyjny, świadczenia w naturze) itp..

Przedsiębiorcy przysługiwać mogą zasiłki chorobowe, opiekuńcze, macierzyńskie, rehabilitacyjne, renty z tytułów niezdolności do pracy, emerytury, dodatki, jednorazowe odszkodowania, rehabilitacje lecznicze, a także zwroty kosztów poniesionych np. na zakup przedmiotów ortopedycznych.

Podstawę wymiaru świadczenia dla pracowników stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie wypłacone za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających powstanie niezdolności do pracy, albo z faktycznego okresu zatrudnienia, jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem tego okresu.

Ubezpieczenie chorobowe to jedno z podstawowych świadczeń, do jakiego prawo mają m.in. pracownicy, osoby wykonujące pracę na podstawie umowy agencyjnej, zlecenia, przedsiębiorcy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą oraz jego współpracownicy.

W takim przypadku osoba fizyczna, która wykonując zawód lub określone czynności opłacać należne składki na ubezpieczenie, to w przypadku choroby przez którą może stać się czasowo niezdolna do pracy – obowiązkowo lub dobrowolnie otrzyma wynagrodzenie od pracodawcy, a w przypadku np. wizyty w szpitalu lub dłuższej choroby ZUS przejmie obowiązek wypłacania zasiłku.