CIT 2019

Rok 2019 to przede wszystkim ogromne zmiany w podatku CIT. Wraz z 01.01.2019 w życie weszła nowa stawka preferencyjna CIT wynosząca 9% zamiast dotychczasowego 15%. Wbrew pozorom wielu podatnikom wprowadzone zmiany znacznie zaszkodzą.

Do 15% stawki CIT mieli prawo podatnicy, których przychód ze sprzedaży w danym roku podatkowym nie przekroczył równowartości 1 200 000 euro. Aktualnie prawo do niższej stawki stracą również przedsiębiorcy, których dochód przekroczył ten limit w bieżącym roku.

Ponadto z niższej stawki podatku zostaną wykluczeni także podatnicy, którzy:
– dokonują podziału spółki,
– wnoszą do podmiotu składniki majątku uzyskane w wyniku likwidacji innej firmy,
– wnoszą do spółki udziały i akcje likwidowanego podmiotu,
– wnoszą do spółki przedsiębiorstwo bądź jego zorganizowaną część.

Zaostrzenia dotyczące stawki preferencyjnej sprawiają, że wielu podatników, którzy dotychczas mogli korzystać z niższej stawki będzie musiało regulować podatek w pełnej wysokości wynoszącej 19%.

Więcej informacji o podatku dochodowym od osób prawnych znajdziesz tutaj -> KLIK

Reklamy

Świadczenie „emerytura matczyna”

W planowanych zmianach rządu jest wprowadzenie dodatkowego świadczenia, które ma na celu docenienie matek, które poświęciły swój czas na wychowanie dzieci. „Emerytura matczyna” ma zacząć obowiązywać od marca.

O dodatkowe środki finansowe mogą starać się matki, które wychowały co najmniej czwórkę dzieci. Z powodu długoletniego zajmowania się potomstwem nie miały możliwości wypracowania emerytury odpowiadającej co najmniej kwocie najniższej emerytury.

Ze świadczenia mogą skorzystać matki, które urodziły i wychowały lub wychowały co najmniej czwórkę dziec oraz ojcowie, którzy wychowali co najmniej czworo dzieci ( w przypadku śmierci matki dzieci albo porzucenia dzieci przez matkę).

Istotnym warunkiem uprawniającym do pobierania świadczenia jest to, aby osoba pobierająca środki mieszkała na terenie Polski.

Długotrwała choroba – okresy ochronne

Okresy, po upływie których pracodawca ma prawo do rozwiązania umowy o pracę z pracownikiem niezdolnym do pracy zostały określone w Kodeksie pracy. Ich długość uzależniona jest od długości stażu zakładowego pracownika i od przyczyny powstania niezdolności do wykonywania zlecenia.

Pracodawca może rozwiązać umowę bez wypowiedzenia z pracownikiem, którego staż zakładowy jest krótszy niż 6 miesięcy, a jego choroba trwa przez okres dłuższy niż 3 miesiące (okresu choroby nie dolicza się do stażu pracy).

Dla pracowników o stażu zakładowym dłuższym niż 6 miesięcy, zostały wprowadzone inne zasady.

W ich przypadku okres ochrony trwa przez łączny okres pobierania przysługującego z tytułu choroby wynagrodzenia i zasiłku chorobowego oraz przez pierwsze 3 miesiące pobierania świadczenia rehabilitacyjnego. Ta zasada dotyczy również pracowników, których niezdolność do pracy została spowodowana wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, niezależnie od ich stażu pracy.

Zakres ochrony może zostać wydłużony w przypadku zwalczania chorób zakaźnych oraz z powodu przebywania w stacjonarnym zakładzie leczniczym w celu leczenia uzależnień.

Koniec z dowolnością w ustalaniu stawek godzinowych

Do 1 lipca 2016 roku tylko pracownicy zatrudnieni na umowę o pracę byli chronieni ustawą o minimalnym wynagrodzeniu. Wszystkie inne osoby, które pracowały na umowie zlecenie lub o dzieło, otrzymywały wynagrodzenie, które zaproponował im pracodawca. Zazwyczaj były to stawki kilkuzłotowe, za które musieli pracować m.in. pracownicy firm ochroniarskich czy sprzątających. Obecnie, każdej osobie podejmującej pracę przysługuje 100% minimalnego wynagrodzenia bez względu na sposób zatrudnienia czy staż pracy.

W 2018 roku płaca minimalna wynosi 2100 złotych, a w 2019 roku ma wzrosnąć do 2200 złotych. Czy więc w przypadku, gdy pracodawca zatrudnił pracownika w tym roku, to w styczniu będą musieli podpisać nową umowę? Nie, właściciel firmy ma prawo uregulowania różnicy bez zmiany umowy.

Do minimalnego wynagrodzenia, oprócz kwoty ustalonej w umowie, wlicza się również inne składniki np. premia, dodatki stażowe, funkcyjne itp. Jeżeli łączna kwota wynagrodzenia będzie co najmniej równa wysokości minimalnego wynagrodzenia, pracodawca spełnia wymagania minimalnego wynagrodzenia.

Czego nie wlicza się do płacy minimalnej:

  • nagrody jubileuszowej,
  • odprawy pieniężnej przysługującej pracownikowi w związku z przejściem na emeryturę lub rentę z tytułu niezdolności do pracy,
  • wynagrodzenie za pracę w godzinach nadliczbowych,
  • dodatku do wynagrodzenia za pracę w porze nocnej.

Audyt finansowy

Sprawozdania finansowe przedsiębiorstw mogą być sprawdzane pod kątem rzetelności i prawdziwości przedstawionej w nim sytuacji firmy. Proces ten, przeprowadzany przez biegłego rewidenta, nazywany jest audytem lub rewizją finansową.

Audyt finansowy ma za zadanie wykazać, że sprawozdanie finansowe jest sporządzone zgodnie z polityką rachunkowości, czyli zasadami określonymi w przepisach krajowych i międzynarodowych. Audytor bada, czy zestawienia finansów przedstawia rzeczywisty obraz sytuacji przedsiębiorstwa i jest zgodne z prawdą.

Spotkać można się audytami:
– wewnętrznymi – przeprowadzanymi przez firmę w celu weryfikacji finansów; pomagają one organizacji w osiągnięciu określonych celów,
– zewnętrznymi – prowadzonymi przez zewnętrzną jednostkę (np. firmę audytorską); w celu zbadania sytuacji przedsiębiorstwa niezależnie od kierownictwa.

Audyt może być traktowany jako narzędzie kontroli, które pozwala spojrzeć na finanse firmy z niezależnej perspektywy. Pozwala on dostrzec niektóre błędy i nieścisłości w prowadzonej księgowości, dzięki czemu możliwe jest ich wyeliminowanie. Audytorzy są osobami, które mogą pomóc w ocenie i rozwiązaniu problemów podatkowych i księgowych.

Zezwolenie na pracę dla cudzoziemca

Pracodawca, który chce zatrudnić u siebie obcokrajowca, musi liczyć się z koniecznością wyrobienia zezwolenia na pracę. Jego zdobycie to obowiązek przedsiębiorcy – powinien on złożyć odpowiednie dokumenty w urzędzie wojewódzkim.

Zezwolenie na pracę dla cudzoziemca jest wymagane przy zawieraniu umowy o pracę jak i przy umowach cywilnoprawnych.

Istnieją jednak wyjątki od każdej reguły. Nie wszyscy obcokrajowcy potrzebują pozwolenia na pracę. Nie jest ono potrzebne m. in.:
obywatelom państw członkowskich Unii Europejskiej,
osobom posiadającym zezwolenie na pobyt stały lub status uchodźcy w Polsce,
posiadaczom Karty Polaka,
nauczycielom języków obcych w Polsce,
osobom korzystającym z ochrony humanitarnej lub czasowej na terenie RP.

Zezwolenie na pracę dla cudzoziemca jest wydawane przez wojewodę odpowiedniego ze względu na miejsce zamieszkania pracodawcy. W zależności od rodzaju i specyfiki pracy, jaką wykonywać ma cudzoziemiec, wyróżnia się zezwolenia typu: A, B, C, D i E. Dodatkowo, istnieje też pozwolenie typu S, wydawane przez starostę.

Co ciekawe, procedura ubiegania się o otrzymanie takiego pozwolenia nie musi być trudna czy czasochłonna – niektórzy pracodawcy korzystają w tej materii z usług innych firm, które oferują pomoc w uzyskaniu zezwolenia na pracę. Dzięki temu ktoś inny może zająć się skompletowaniem dokumentów i złożeniem odpowiednich wniosków w urzędach.

Rolnik, a jednoosobowa działalność gospodarcza

Prowadząc jednoosobową działalność gospodarczą może zdarzyć się sytuacja kiedy posiadamy również gospodarstwo rolne.

Rolnikiem ryczałtowym jest rolnik dokonujący dostawy produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej. Rolnik korzysta ze zwolnienia od podatku, z wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg rachunkowych. Rolnik zwolniony jest również z wystawiania faktur.

Zgodnie z przepisami rolnikiem jest pełnoletnia osoba fizyczna prowadząca osobiście działalność rolniczą na własny rachunek, zamieszkująca na terytorium Polski. Za rolnika uważa się również osobę prowadzącą działalność rolniczą w ramach grupy producentów rolnych oraz taką, która posiadane grunty rolne przeznaczyła do zalesienia.

Przedsiębiorcą jest zaś osoba fizyczna, prawna lub jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawna posiadająca zdolność do prowadzenia we własnym imieniu działalności gospodarczej.

Kiedy KRUS należy zamienić na ZUS?

Składki na ubezpieczenia w KRUS są znacznie niższe niż ZUS, jednak rolnik prowadzący działalność gospodarczą w niektórych sytuacjach będzie musiał przejść z opłacania składek KRUS na ZUS. Dzieje się tak w przypadku, gdy przekroczymy limit podatku dochodowego od prowadzonej działalności. W związku z tym chcąc prowadzić działalność gospodarczą będąc jednocześnie rolnikiem odprowadzającym składki ubezpieczenia do KRUS należy pilnować wysokości osiąganych dochodów.